Misschien herinnert u zich nog, dat ik een aantal weken geleden een column schreef over de extra korting op het budget van de omroepen. De regionale zenders moesten maar een aantal taken van de landelijke omroepverenigingen overnemen. Via een omweg kwam ik toen bij onze eigen regionale omroep terecht en uitte mijn verbazing over een zegswijze. Op die zender wordt regelmatig over ‘eigen improvisatie’ gesproken op zondagmorgens tijdens het religieuze muziekuurtje, waarnaar ik regelmatig luister. Volgens mij is dat ‘eigen’ misplaatst. Wikipedia bevestigt mij daarin, want daar lees ik: ‘Improvisatie (naar het Latijn: onvoorzien) is het spontaan creëren of bedenken van concepten ter plekke. De term improvisatie wordt vooral gebruikt bij theater en muziek, maar ook bij dans, voordracht, beeldende kunst en vele andere kunstvormen.’ Tot zover Wikipedia.

Op zondag 8 januari j.l. (de geboortedag van Elvis Presley, zeg ik daar altijd bij) luisterde ik opnieuw naar hetzelfde radioprogramma en werd onverwacht getroffen doordat de presentator ging uitleggen wat er met ‘eigen’ improvisatie werd bedoeld, dit naar aanleiding van een opmerking die ‘een publicist’ daarover had gemaakt. Omdat ik al een paar keer het programma had overgeslagen, was het wel toevallig dat ik dit toch nog even meekreeg. Daarom drong het ook niet helemaal tot mij door wat er over werd gezegd. Het maakte me ook helemaal niks uit. Dat er op een column van mij werd gereageerd, dat vond ik prachtig. Het was een bewijs, dat ik wordt gelezen. Een hele geruststelling dat al die uurtjes die ik er aan besteed, niet helemaal voor niets zijn. Daar wil ik Radio Drenthe dan ook hartelijk voor bedanken. Het geeft weer zelfvertrouwen. Dat stond op een laag pitje na het lezen van een inzending in VPRO’s Achterwerk. De elfjarige ‘R’ schreef zo mooi, mij lukt dat niet. Oordeel zelf en geniet mee: ‘Mijn leven is een puinhoop. Ik ben verliefd op het vriendje van mijn vriendin en ik ben veel te dik. Wat moet ik doen?!’

Fred Fontijn