Het nieuwe jaar is nog maar net begonnen – waarschijnlijk is het nog wel geoorloofd al mijn lezers een gelukkig Nieuwjaar te wensen. Bij deze dan. Aan het begin van het jaar heb ik een aantal bescheiden voornemens, die ik niet met u ga delen. Ze zijn niet opzienbarend, dus u mist weinig. Eén kan ik er hier wel noemen: ik hoop dit jaar weer een concert van ‘Oranje Nassau’ bij te wonen. Aan mij ligt het niet, als het maar even kan ben ik er bij.

Op Oudejaarsdag hoorde ik via radio Drenthe, dat ‘Oranje Nassau’ instrumenten en bladmuziek koopt van de jaarlijkse oliebollen- en appelflappenopbrengst. Op bijna professionele wijze zijn er ongeveer 75 vrijwilligers met deze productie bezig. Doen ze dat niet dan verdriedubbelt de contributie en dat is niet mis. Twintigduizend oliebollen en een flinke hoeveelheid appelflappen zorgen in Smilde dus voor betaalbare cultuur voor muzikanten en liefhebbende luisteraars. De ‘hoop’ waarover ik het hierboven heb komt door een ongeruste anonieme inwoner van Smilde. Die schreef in de plaatselijke krant dat de projectontwikkelaar van het winkelcentrum aan een professionele oliebollenbakker de plek toewees waar ‘Oranje Nassau’ al jaren goede zaken deed. Wat een ‘oliebol’ dacht ik toen ik dat las, waar bemoeit die ‘appelflapdrol’ zich mee. Eerst lukt het hem al niet om op een fatsoenlijke manier een winkelcentrum vol te krijgen en nu gaat hij ook nog eens het verenigingsleven in Smilde dwars zitten. Daar maak je geen vrienden mee, lijkt mij. Het is nog maar de vraag of ‘Oranje Nassau’ door deze concurrentie net zoveel verdient als voorheen en daardoor in staat is om de noodzakelijke nieuwe instrumenten en bladmuziek te bekostigen. Zal ik en anderen met mij, komend jaar wel ons portie luisterplezier kunnen consumeren? Of heeft die ‘vreemde vogel’, na het lezen van het ‘anonymus’ stukje met de penningmeester van de muziekvereniging al de afspraak gemaakt, dat hij het tekort bijpast?

Afijn de kop is er af, zoals gewoonlijk zal ik ook dit jaar weer iedere veertien dagen van me laten horen, met open vizier en niet anoniem. Dit keer een beetje kwaad, de volgende keer laat ik me hopelijk van een andere kant zien. Trouwens, oliebollen lust ik niet.

Fred Fontijn