De VVD in de tweede kamer overweegt nog meer te bezuinigen op de omroep bijdragen. Het dreigement raakt mij niet, want ik heb nu al geen idee meer hoeveel er bezuinigd moet worden. Als ik het goed begrijp moeten de omroepen wel meer kwaliteit brengen, voor minder geld. Ook al komt die nieuwe bezuiniging, de kwaliteitseis blijft. ‘Desnoods halen we er een net af en stellen dit beschikbaar aan de regionale omroepen’, dreigt deze partij. Gek genoeg dacht ik daarbij niet direct aan de televisie maar aan de radio. Nog erger, ik dacht aan de tijd dat we in Nederland, op radio Luxemburg moesten afstemmen, om populaire muziek te beluisteren. Zo was het in de jaren vijftig. De ‘rock and roll’ met Elvis Presley, Little Richard, Jerry Lee Lewis en Bill Haley deed haar intrede. Nog lang niet iedereen had een ‘pick up’ zoals een draaitafel in die tijd heette. Via de grammofoonplaat was het de enige manier om de hiervoor genoemde zangers (m/v) en hun volgelingen te horen. Op Hilversum 1 en 2 kwamen die niet. Pat Boone, een dominee, was in ‘De arbeidsvitamine’ één van de weinige die we van deze nieuwe generatie te horen kregen, de rest maakte veel te veel lawaai. Vanuit Luxemburg was er toen echter wel een radiozender, die ons dat genoegen deed. Met een top 10 en andere op jeugd gerichte programma’s kregen we die nieuw lichterij wel te horen. Gaan we nu weer terug naar die tijd, was even mijn angst. Onterecht natuurlijk, want dat kan niet meer.

Trouwens, wat mankeert er aan de kanalen waarop wij nu de regionale omroepen ontvangen? Niets lijkt me zo. Aan de kwaliteit kan wel wat worden gedaan, maar dat geldt niet alleen voor deze zenders ook landelijk kan het beter. Wel heb ik een vraag aan onze ‘eigen’ Radio Drenthe. Regelmatig beluister ik op zondag morgen de kerkdienst. Niet vanwege de stichtelijke woorden, maar om de orgelmuziek die daar dan te horen is. Bij de aankondiging zegt de omroeper van dienst vaak, dat de organist een ‘eigen improvisatie’ laat horen. Eigen slaat hier volgens mij nergens op, want hoe kan een improvisatie nu van een ander zijn!

Fred Fontijn