Van veel moderne communicatiemiddelen snap ik niet veel. Hyves raakt uit en Facebook wordt steeds populairder. Aan beide doe ik mee, al concentreert het meedoen zich steeds meer op die laatste. Regelmatig kijk ik even. Leuk dat ik dan een aantal bekenden tegenkom, die ver weg wonen en daardoor zelden zie of spreek. Verder kom ik niet, de communicatie beperkt zich tot wat onnozelheden. Wel brengt Facebook mij de laatste tijd in de verleiding om eens verder op onderzoek uit te gaan. Met de kreet: ‘Ontmoet lokale vrouwen’, wordt mij een aantrekkelijke jonge vrouw per foto aangeboden. ‘Browse vandaag alleenstaande vrouwen in uw buurt’, luidt een aanmoediging. Omdat ik nog steeds bezet ben, de leeftijd van de aangeboden dame buiten mijn bereik ligt en ik de moed niet heb, laat ik het aanbod voorbijgaan.

Stichting Welzijn Ouderen Midden-Drenthe, ziet de genoemde Facebook-dienst als concurrent, lees ik, naar aanleiding van een oproep in hun tijdschrift Bijblijver. Bij ouderen van boven de zestig rolt dit tijdschrift ongevraagd periodiek de brievenbus in. Ik lees het trouw, je weet maar nooit. Nu bijvoorbeeld ‘Rubriek: Gezocht’, waarin belangstellenden oproepen mogen plaatsen om samen met anderen leuke dingen te gaan doen. Zoals een hobby delen, samen fietsen of wandelen, vissen, handwerken, uitstapjes maken. Uitdrukkelijk wordt er afgesloten met: alles is mogelijk! Dus aarzel niet en doe een oproep! Bijblijver roept direct al een scrabbelaar op, die één keer in de veertien dagen dit spel volgens de regels en op het scherpst van de snede wil spelen. Ik hoop dat deze koppeling snel lukt.

Hoe het met mij en Facebook verder moet, weet ik niet. Voorlopig blijf ik het volgen. De lokale alleenstaande vrouwen laat ik maar aan me voorbijgaan. Naar de volgende Bijblijver kijk ik wel uit. Mocht er een oproep komen om maandelijks een potje ‘Mens erger je niet’ te spelen, wie weet laat ik me daartoe nog wel verleiden, dat spel ken ik als de beste.

Fred Fontijn