Nog steeds waait het hard, wanneer ik dit schrijf. Vannacht stormde het zo erg dat ik af en toe wakker werd van het geloei van de wind. Vanochtend, tijdens mijn wandeling naar de postbus, leek zelfs het verkeer er last van te hebben. Twee keer werd ik bijna van de sokken gereden en nog vaker zag ik vreemde verkeerssituaties, volgens mij onder invloed van het druistige weer. Maar dit natuurverschijnsel is niets vergeleken bij de storm die CDA fractievoorzitter in onze gemeente Henk van der Beek, deze week veroorzaakte.

Henk vervuilde zijn eigen nest onbeschaamd door in het dagblad Trouw een open brief te schrijven, waarin hij oproept hij om bij de komende statenverkiezing niet op het CDA te stemmen. Plaatselijk heeft Henk geen enkele moeite met deze partij, maar de landelijk koers staat hem niet aan. In mijn beleving kan dit niet de juiste weg zijn. Wanneer je het niet eens bent met de richting waarin de landelijke partij zich beweegt, dan probeer je dat via democratische weg bij te sturen. Lukt dat niet, dan bedank je als lid, want je moet niet tot in het oneindige je eigen principes geweld aan doen.

Aan de andere kant bewonder ik deze daad wel. Van een fractievoorzitter mag je aannemen, dat hij gekend en gerespecteerd wordt binnen zijn partij. Zo’n functie moet je verdienen en dat doe je niet door regelmatig publiekelijk kritiek te leveren. Gebeurt dit dan eens wel, zoals nu, dan is daar moed voor nodig. Moed kom je bij politici niet al te vaak tegen, wat mij betreft verdient Henk dan ook een pluim. Waarschijnlijk smeult er al wat bij deze volkvertegenwoordiger sinds het ‘beroemde’ CDA-congres. Want ik lees dat deze daad ook een tegengeluid is op de oproep van Mark Rutte, om op één van de drie (oh nee, twee plus één) regeringspartijen te stemmen.

Henk van der Beek doet het anders en veroorzaakt daarbij een interne partijstorm. Ik ben benieuwd of we hier nog wat van zullen merken in de campagne voor de statenverkiezingen. Binnenkort zal ik de programma’s van de verschillende partijen maar eens gaan doornemen. Om te constateren dat de voornemens altijd wel goed zijn, maar de uitvoering daarvan toch wel heel erg vaak niet deugt. De heer Van der Beek beloon ik voor zijn daad, door ook dit keer weer niet op het CDA te stemmen.

Fred Fontijn