In de zaterdagse bijlage van mijn krant, lees ik af en toe de ‘problemen’ rubriek, zoals ik het noem. De laatste keer was het een wonderlijk dilemma van een vrouw die in de dertig is. Haar vraag maakt mij duidelijk, dat ik niet meer van deze tijd ben. Ik vat het voor u samen. Zij is een feestbeest en wekelijks gebruikt zij stimulerende middelen, cocaïne en alcohol. Helemaal niet erg, want door de week is zij een keurige zakenvrouw, eet gezond, gaat vroeg naar bed en sport. Toch heeft ze het gevoel af te stompen en is zelfs bang een stukje van zichzelf te verliezen. Tenslotte de vraag, waarop lezers mogen reageren: Is het niet beter dat ik hiermee stop?

Ter geruststelling, ook ik ben mezelf wel eens te buiten gegaan aan alcohol, een heiligboontje was ik nooit. Andere stimulantia ken ik niet en elk weekend? Nee, dat zeker niet. Tegenwoordig gedraag ik me beter, niet omdat ik verstandiger geworden ben. Eerder omdat ik er niet meer tegen kan. Daar komt bij dat ik allergisch ben voor katten, dus houd ik de katers zorgvuldig op afstand. Roken was in mijn jeugd geaccepteerd, niemand keek er in die tijd van op wanneer je een sigaretje opstak. Het was zeker geen ‘dilemma’ waard, ook was dit voor mij niet nodig want ik ben er snel weer mee gestopt.

Die avond na dit gelezen te hebben, haalde ik mevrouw Fontijn van de trein in Beilen. Tegen de muur van het station, stond nonchalant een jongeman geleund. Naast hem stond een kratje bier. Vast ook van plan om uit z’n dak te gaan. Naar huis rijdend passeerden we een bekende danstent, met het opmerkelijke dilemma nog vers in mijn hoofd, dacht ik aan de krantenberichten, die op maandag vaak in de krant staan, knokpartij hier, auto ingereden op publiek daar, zou het….

Bij de antwoorden op het dilemma schreef een meisje van zestien, het volgende. ‘Natuurlijk moet u stoppen! Alleen al omdat cocaïne verboden is. Een feestje mag natuurlijk, maar zoals u dat doet is onvolwassen. Om het cocaïne gebruik te vergoelijken, door uw doordeweekse gezonde leven op te voeren! Wie houdt u voor de gek?’ Gelukkig zijn er dus nog jongeren, die dit ook niet normaal vinden.

Fred Fontijn