Nog nooit kreeg ik zoveel reacties als op mijn ‘opvoed’ stukje van veertien dagen terug. De meeste kwamen van generatie genoten. Mensen waarvan de kinderen allang uit huis zijn en zelfs al kleinkinderen of achterkleinkinderen hebben. Vooral van deze groep kreeg ik bijval: ‘Je hebt de spijker op z’n kop geslagen’, las ik, of: ‘Voor mij is dat ook een grote ergernis, dat ze maar met hun schoenen op de treinstoelen zitten’. Heerlijk al die bijval, zo blijven mijn privé ergernissen niet alleen voor mezelf. Natuurlijk was het niet alleen hosanna. Meestal zat er wel een addertje onder het gras. Al die berichtjes hadden tevens een ‘bijna’ cynische opmerking over mijn leeftijd.

Zoals bijvoorbeeld deze: ‘Natuurlijk moeten kinderen l-u-i-s-t-e-r-e-n, maar dat drillen van vroeger is ook niet alles, oude man’. Ach zoiets moet kunnen, met mijn opmerking over Dr. Spock, had ik natuurlijk zelf al aangegeven de jongste niet meer te zijn, maar daarom mag ik wel een mening hebben! Trouwens, een mij bekende, van een jongere generatie zijnde en moeder van twee zoons die al naar de middelbare school gaan, stuurde een uitnodiging per mail met als aanhef: ‘Beste Dr. Spock’. Ach ja.

Natuurlijk kan ik nu heel makkelijk in de fout gaan, door te zeggen dat vroeger alles beter was. Die fout ga ik niet maken, ik weet ook dat de waarheid daarbij waarschijnlijk ergens in het midden ligt. Er is veel verbeterd al zijn er dingen die voor mij niet veranderd hadden hoeven worden. Neem het volgende wat mij overkomt. Ik wandel over de Polakkenbrug in Smilde. Sta stil en kijk of er geen snelverkeer aankomt. Achter mij komt een moeder aangefietst met haar zoontje naast zich op zijn fietsje en haar dochtertje dat achterop zit en alle kanten op wiebelt! Het jongetje ziet een gaatje en staat boven op zijn pedalen om naar de overkant te sprinten. Tot mijn schrik zie ik een veel te hard rijdende auto aankomen. De jongen moet nu direct stoppen. Of z’n moeder nu roept: ‘Stop!’, of: ‘Lijkt het je niet verstandig dat je even wacht tot die auto voorbij is?’, maakt niet uit. Zijn reactie is cruciaal voor zijn leven en mijn gezondheid. Nieuwe of oude opvoeding is niet van belang, dat hij stopt wel. Zo, en nu hebben we het er niet meer over!

Fred Fontijn