Jaarlijks probeer ik één of meer orgelconcerten in de Koepelkerk te bezoeken. Van jongs af aan vind ik orgelmuziek mooi. Terwijl ik het niet van huis uit heb meegekregen. Op 28 juli jongstleden, kwam het er weer eens van. Of er iets speciaals te beluisteren was weet ik niet maar de kerk was druk. Vorige keren trof ik daar hooguit vijftig tot zeventig luistervrienden, dit keer waren het er meer dan honderd zeventig. Harm Hoeve was de organist, hij komt uit de buurt van Staphorst, misschien had hij zijn fanclub meegenomen. Mij maakt het niet uit wie de organist is, ik ken ze allemaal niet. Feike Asma en dr. Anton van der Horst, zijn namen die ik ken, die spelen inmiddels niet meer en al zeker niet in Smilde. Volgens Harm is het maar een klein orgel met niet al te veel mogelijkheden. Bij zijn inleiding gaf hij zelfs een demonstratie hoe hij af en toe al worstelend zit te spelen. Jammer toch, dat we dat niet kunnen zien, dat zou vast leuk om te zien zijn.

Na deze laatdunkende woorden, waar ik van schrok, tot dan had ik alleen maar lovend over het ‘Van Oeckelen’ orgel horen praten. En nadat Harm naar boven was gelopen en zijn handen en voeten liet spreken vergaf ik hem deze negatieve opmerking al weer vlot. Het werd een prachtig concert, waarbij registers werden opengetrokken, die ik nog niet eerder had gehoord. Ook leerde ik bijvoorbeeld dat de oude canon ‘Vader Jacob’ een compositie is van Händel. Onze organist, van deze avond, liet het ons in talloze variaties horen, speels, grappig en spannend vond ik dat. De typische Abba sound werd ook uit dat kleine orgel getoverd. Het bleek al tussen 1770 en 1846 door Johan Christian Heinrich Rinck te zijn gecomponeerd en van die man had ik nog nooit gehoord. Toen Harm Hoeve nog een toegift speelde, omdat er heel enthousiast voor hem werd geklapt, imiteerde hij opvallend goed een ‘doedelzak’, als inzet op ‘Amazing Grase’. Dit liedje ken ik van Rod Stewart, maar ik lees via ‘Wikipedia’ dat het een bekende christelijke hymne is, geschreven door de Engelsman John Newton in 1772. Zo leer je nog eens wat, na een avondje orgelmuziek.

Nog steeds weet ik niet of de grote opkomst aan Harm Hoeve lag of dat er toevallig veel campinggasten waren aangeschoven. Maakt verder niets uit, natuurlijk. Misschien ga ik dit jaar nog wel een keer. Trouwens er passen veel meer mensen in de Koepelkerk, dan honderd zeventig. Dus houd u van Abba of Rod Stewart, probeer het eens, misschien wordt u wel net zo enthousiast als ik.

Fred Fontijn