Na verkiezingen komt de tijd van afscheidnemen. In de afgelopen weken deed ik dat van drie wethouders. Twee in Midden-Drenthe en één in Assen. Naar Beilen ging ik voor Mary Looman, Egbert Bolhuis kreeg ik er gratis en voor niks bij. Mary is een bekende en haar beloofde ik dat het slechts een afscheid was van haar wethouderschap. Naar aanleiding van enkele krantenberichten, had ik voor Egbert de volgende vraag in petto: ‘Zo, dit is dus het definitieve eind van een politieke carrière?’ ‘Ja’, antwoordde de oud-wethouder, ‘eerst maar eens een half jaartje nietsdoen en dan zien we wel verder’. Het kan dus nog verkeren, begreep ik daaruit.

Wethouders hebben het druk. Dit kwam duidelijk naar voren toen ik in Assen de toespraken beluisterde die Henk van Hooft ten deel vielen. Gesuggereerd werd, dat Henk er de komende tijd eindelijk weer voor zijn gezin zou zijn, na acht jaar de stad te hebben bestuurd. Ook de net afgetreden wethouder van Assen, Chris van der Wal liep ik daar tegen het lijf. Van hem werd deze middag geen afscheid genomen, hij was zeker nog niet aan de beurt. Aangezien ik hem beter van de tennisbaan ken dan van zijn politieke werkzaamheden, vroeg ik hem of hij nu weer wat vaker zou gaan tennissen. ‘Gisteravond voor het eerst weer een partijtje gespeeld’, antwoordde hij in alle ernst.

‘Hebben wethouders het dan zo verschrikkelijk druk?’, vroeg ik me af. Dat moet haast wel en dat dan alleen maar uit idealisme en een redelijk salaris. Vier jaar zijn ze verzekerd van ‘gevechten’ binnen het college en raden. Onbegrip bij de kiezer, uitleggen wat niet uit te leggen is en ga zo maar door. Bijna schaam ik me voor dingen, die ik op deze plaats zo nu en dan onze bestuurders verwijt. Maar toch ook weer niet helemaal. Kom op zeg, waneer je beschikbaar bent voor zo’n baan moet je tegen een stootje kunnen. ‘Flink zijn heren wethouders van Midden-Drenthe, zet hem op’. Kritiek, althans die van mij, is altijd positief bedoeld en reken er maar vast op dat ik ook bij dit nieuwe college daarvan geen afscheid neem. Al hebben jullie het nog zo druk!

Fred Fontijn