Op 10 april werd in onze omgeving de bevrijding van 1945 herdacht. Herdenken doet iedereen op zijn of haar eigen wijze, de manier waarop dit hier gebeurde was niet de mijne. In Beilen werd door de Chr. Muziekvereniging AMDG toevallig op die datum een familieconcert gegeven in de Drenthehal. Zonder te weten dat het een familieconcert was, maakte ik gebruik van de uitnodiging die ik daarvoor kreeg. Het had er trouwens niets aan veranderd wanneer ik dat wel had geweten om de eenvoudige reden, dat ik niet wist wat het inhield, nu weet ik het. Nu wel.

Een beschrijving: vooraf de belofte van veel muziek, daarna een veel te lang en langdradig programma met een huldiging van jubilarissen, de presentatie van een fotoboek, optredens van dansmariekes die achter in de zaal niet te zien waren en overbodige aankondigingen tussendoor over wat er uitgevoerd ging worden. Terwijl die informatie vooraf in een programma al was bekendgemaakt.

Heb ik dan niet genoten van deze avond? Jawel, dat deed ik zeker. Maar te weinig van de muziek. Met verbazing luisterde ik naar een groepje beginners, die pas in september met muziekspelen waren begonnen. Prachtig vond ik dat, net als de Malletband, jeugd- en A-groep, die heel verrassend speelden. Ook het B/C-orkest klonk mij aangenaam in de oren.

Die majorettes zie ik graag een volgende keer nog eens, maar dan met goed zicht. Het eerste exemplaar van ‘Achter de muziek aan’ een boek van fotografe Marianne Berkhoff en teksten van Janet Boverhof, werd aan burgemeester Jan Broertjes (zonder ambtsketen) overhandigd. Tussen neus en lippen door annexeerde hij dit concert ook nog, alsof het bij de geplande feestelijkheden hoorde. Niets was minder waar, al kwam Vera Lynn ook nog even om de hoek kijken.

Familieconcert betekent kennelijk, dat er niet stil naar de muziek hoeft te worden geluisterd en dat na de pauze de één na de ander vertrekt op ieder moment dat het uitkomt. Kortom ik wil AMDG nog wel eens beluisteren, zonder geren en gevlieg om me heen. Ja, een beetje ‘zeur’ ben ik wel.

Fred Fontijn