Luisterend naar de politici in Den Haag, moet er bezuinigd worden, de broekriem weer aangehaald. Van de broeken die ik heb is ongeveer de helft met en de andere helft zonder riem. Ik zou die riem wel willen aanhalen, maar al tijden gebruik ik echter telkens hetzelfde gaatje. Verontrustend is, mijn buikomvang neemt maar niet af. Met het gewicht loopt het nog niet uit de hand, kan ik u vertellen. Maar ik heb zo’n dikke buik. Wanneer dan gesuggereerd wordt, dat bezuinigen mij een stuk slanker zal maken, dan wordt ik daar echt niet verdrietig van. Ik wacht wel af, er zijn nog heel wat ongebruikte gaatjes in mijn broekriemen die er naar snakken om gebruikt te worden. Mijzelf zal het intens plezier doen, wanneer het ooit zover komt.

Laatst zag ik in een etalageruit een wat waggelende oudere man, voorbij lopen. Zo iemand die waggelt omdat zijn buik als een balkon naar buiten steekt. Op het moment dat ik mij realiseerde, dat ik mijn spiegelbeeld zag, schrok ik en had onmiddellijk de neiging mijn broekriem, strakker aan te trekken, maar eenmaal daarmee bezig bleek het volgende gaatje onbereikbaar. Bezuinig maar, wie weet wordt ik nog eens slank en lichtvoetig, zoals vroeger. Vroeger, ja de tijd dat alles beter was, weet u nog wel. Toen het nog geen bezuinigen heette, maar toen minder overheidsgeld uitgeven nog fatsoenlijk bestedingsbeperking werd genoemd. Het kabinet Cals, dacht ik. Die haalde het eind trouwens niet.

Juist omdat ik de noodzaak van het bezuinigen wel inzie, probeerde ik ook voorstellen te formuleren, die daarbij kunnen helpen. In Midden-Drenthe komen slechts een klein aantal Islamieten voor, heel af en toe worden we geconfronteerd met hoofddoekjes. Wel zijn er vrouwen die een hoofddoek omslaan maar dan om hun kaalheid te verbergen. Die hoeven daar vast geen ‘voddenkoptax’ voor te betalen. Waarom moeten de vrouwen ook het slachtoffer van worden? Mijn voorstel is om mannen te belasten, mannen met broekriemen. ‘Broekriemtax’. Dat is gelijk weer goed voor het milieu.

Fred Fontijn