'Andersdenkenden’ vallen op, vooral in een omgeving waarin grote groepen mensen overwegend hetzelfde denken. Wie niet op wil vallen past zich aan. Nog niet zo lang geleden was damesvoetbal een ondergeschoven kindje, langzamerhand wordt het steeds meer geaccepteerd. Waarzeggers plaatsten zich zelfs een beetje buiten de maatschappij. Toch blijven er altijd mensen die willen weten wat de toekomst brengt en vragen aan waarzeggers hen de toekomst te voorspellen. In Midden-Drenthe is binnenkort zelfs een cursus ‘Tarotkaarten-leggen’ te volgen. Ben je daar bedreven in dan lees je uit deze kaarten heden, verleden en toekomst. Via Google kwam ik er achter dat de Tarot inzicht geeft in een situatie maar geen vaststaande uitkomst geeft.

Een raadslid van de Christen Unie is het er niet mee eens dat de advertentie voor deze cursus met gemeenschapsgeld wordt betaald. Zijn uitleg heb ik gemist. Daarom weet ik niet waarom hij daar tegen is. Het zal wel iets met het ‘bovenmenselijke’ te maken hebben, dat aan de kaarten wordt toegedicht. Waarom stelt ons CU-raadslid deze Tarotcursus niet simpelweg op één lijn met een cursus ‘Outlook’, beide houden mensen van de straat, waardoor er veel minder wordt vernield en ander kattenkwaad wordt uitgehaald.

Dominee Wim Smit en zijn vrouw Dineke wonen nog maar kort in Smilde en ergeren zich nu al aan de verpaupering die daar plaatsvindt. ‘De jeugd deugt niet, de goeden niet te na gesproken’, schrijft hij in een plaatselijk blad. ‘Ligt het aan de opvoeding?’ vraagt hij zich af en ik zie het vingertje daarbij in gedachten al opgestoken. ‘Ons probleem is dat we een manier moeten vinden om te kunnen samenleven’, stelt de dominee vast. Ik ben zo vrij om te denken dat we die manier al aardig gevonden hebben. Kerkelijken en niet-kerkelijken gaan al jaren in goede harmonie met elkaar om. Zo ervaar ik dat. Met de twee hiervoor genoemde opgestoken vingertjes lijkt een nieuw christelijk réveille te worden aangekondigd. Straks ben ik wellicht weer een ‘andersdenkende’, voor de Tarot-cursus durf ik me al niet meer op te geven, zo ik dat al had gewild. Maar om nou de maat genomen te worden door Wim Smit en zijn vrouw Dineke, daarvoor voel ik ook niets. Voor mij is die toekomst niet weggelegd, zie ik in mijn glazen bol.