Voor mijn komst naar Drenthe woonde ik nog een paar jaar in Zandvoort. Om daar in te burgeren werd ik lid van een aantal verenigingen, waarvan één iets met het milieu te maken had. Tijdens de eerste ledenvergadering zat ik wat verloren tussen de Zandvoorters in. Niemand besteedde enige aandacht aan die allochtoon die ik toen was. Bij de rondvraag, stelde ik mezelf toch nog maar even voor en vroeg of het gebruikelijk was om nieuwelingen te negeren. Het was dé manier om een aantal pilsjes aangeboden te krijgen, die ik me zonder wroeging lekker liet smaken. Een vraag die me werd gesteld was: ‘Je wilt het circuit hier zeker wel weg hebben, hè?’ Hoewel ik nog geen honderd meter achter dat wereldberoemde racerondje woonde, verbaasde die vraag me en ik antwoordde dan ook verontwaardigd: ‘Natuurlijk niet, ik wist toch dat het er was, had ik er geen last van willen hebben, dan was ik hier niet gaan wonen!’

Zo denk ik ook over het, inmiddels veel beroemdere, circuit van Assen. Niet dat beide circuits ooit door mij bezocht zijn. Racen is niet mijn ding, voor mij hoort er bij sport een bal, anders is het saai. Afgelopen weekend vonden er ongetwijfeld weer spannende wedstrijden plaats. Wie er wonnen is me niet bekend. Ondanks mijn positieve houding, word ik toch af en toe wat nerveus. Bijna een week lang heerst er op de wegen rond Assen een soort van motorterreur. Berijders denken dat ze rond dit sportevenement net wat meer mogen dan anders. Ze rijden dan ook wat onbesuisder dan normaal. Ook ‘stunten’ is dan ‘in’, met alle gevolgen van dien.

Gelukkig zijn de TT-races maar één keer per jaar en er blijken veel liefhebbers te zijn die daar naar toe leven. Van de andere races merken we nauwelijks iets. Laat ‘ze’ dan ook maar genieten. Toen ik hier kwam wonen, wist ik al van de TT. Daarom zal ik daar niets over zeggen.

Fred Fontijn