Echt milieubewust ben ik niet, moet ik eerlijk zeggen. Vogeltjes, bloemetjes, vraag me niet naar hun namen want ik ken ze niet. Daarmee ben ik natuurlijk niet onmiddellijk een barbaar! Helemaal niet, de natuur en zo raakt me best wel, alleen gaat het bij mij niet zo diep. Omdat anderen zich soms ongelooflijk uitsloven op dat gebied, probeer ik af en toe wat tegenwicht te bieden. Wanneer bijvoorbeeld meneer Hoekstra, het opperhoofd van de Milieufederatie Drenthe, naar aanleiding van nieuwe gemeentelijke plannen roept: ‘Deze plannen zijn voor mij onbespreekbaar’. Denk ik al snel: ‘Mooi, die horen we dan een tijdje niet meer’. Echter, het is slechts strategie, hij stelt zich alleen maar hard op vanwege zijn onderhandelingspositie, begreep ik laatst op een bijeenkomst in Beilen. Ik was daar namens de historische vereniging De Smilde, die was uitgenodigd door diezelfde Milieufederatie Drenthe, om te praten over de nieuwe wet Ruimtelijke Ordening en Milieu Midden-Drenthe.

Het bleek een soort trainingskamp voor milieuactivisten te zijn. Alle aanwezigen waren zeer toegewijd en betrokken. Behalve ik dus. Tot op heden heb ik nog nooit bezwaar gemaakt tegen iets dat de overheid wil. Dat is ook helemaal niet zo makkelijk, werd mij verteld. Ook werd mij gezegd dat het heel goed was dat De Smilde vertegenwoordigd was. Want de gemeente Midden-Drenthe heeft een bestemmingsplan voor het hele buitengebied in voorbereiding en stel je voor, dat er in Smilde, in dat buitengebied, iets staat dat historisch van belang is en je wilt dit als vereniging behouden. Om dat te bereiken moet je wel de weg weten. Door nu met elkaar een milieu-netwerk te onderhouden – niet te verwarren met een sekte – kan je elkaar helpen.

Die hulp is nodig omdat er bij dit soort processen zoveel partijen betrokken zijn, die per definitie tegenover elkaar staan. De gemeente, de ambtenaren, de recreatie-ondernemers, boeren en de milieubeweging. Voor mijn gevoel zat ik binnenkort al bij de Hoge Raad om de Veenbrug voor sloop te behoeden. Ik kan u zeggen: ‘Ik ben om’. Het staat vast dat je met humor niets bereikt, voor zover aanwezig, gaat die nu bij mij overboord. Als zij vóór zijn, ben ik tégen en dat noem ik dan strategie. Praten, nee hoor: procederen! Op deze avond waren alleen maar aardige mensen aanwezig. Mij hebben ze bekeerd, maar soms denk ik toch dat bepaalde zaken wat worden overdreven. Behalve dit stukje natuurlijk.

Fred Fontijn