|
Dit weekend herdenkt de gemeente Midden-Drenthe haar 10 jarig bestaan. In 1998 eindigde in Drenthe het proces om van twee en dertig gemeenten er elf te maken. Of dit een verbetering of een verslechtering is, laat ik maar in het midden. Want een bekend spreekwoord luidt niet voor niets: ‘Of je nu door de hond of door de kat gebeten wordt, het maakt niks uit’. Beilen, Westerbork en Smilde, vormen nu Midden-Drenthe. Voor de bewoners van deze drie voormalige gemeenten, is er weinig veranderd. Het plaatselijke leven gaat onveranderd verder, met de eigen folklore en de rituelen die daarbij horen.
In Smilde uit zich dat bijvoorbeeld in de ‘Culturele Raad Smilde’ (Cras), een stichting die ons dorpse culturele leven op peil houdt. Vanwege de kleinschaligheid, een gebrek aan geld en nog wat andere problemen, lukt dat niet helemaal. Het goed willende bestuur, loopt stuk op publieke desinteresse voor kunst dat naar de grote ‘K’ neigt. Dit is niet alleen in Smilde zo, maar bijna overal. In Amsterdam wordt dit gemaskeerd, bij de Uitmarkt daar, door de grootschaligheid, bewoners van stad en ommelanden geven daar de indruk of de belangstelling overweldigend is. Echter de programmering en de televisie uitzending, leiden de aandacht af van de grote voorkeur voor het volkse repertoire.
Drenthe heeft sinds een aantal jaren ook een ‘Uitmarkt’. Cras draagt daar, voor Smilde, haar steentje toe bij, dit gecombineerd met een cursusmarkt en het jubileumfeest voor de 10-jarige gemeentelijke herinrichting, moet toch veel nieuwsgierigen op de been brengen, zou je zeggen. Afgelopen vrijdag werd er, van 5 tot 10 uur een aantrekkelijk programma geboden in het voormalige gemeentehuis. Plichtsbetrachting bracht mij er naartoe en eerlijk gezegd, het was de moeite waard. Tegelijkertijd vroeg ik mij af: voor wie doen ze dit eigenlijk? Als er in totaal honderd bezoekers waren, dan is dat veel. Jammer maar waar. Mijn rondgang langs de diverse kramen, bewees dat er veel talent in Smilde rondloopt waarmee genoeg te ondernemen valt.
Cras heeft al een tijdje mijn warme belangstelling. Het bestuur doet zijn best maar niet alles loopt zoals het lopen moet. Goede bedoelingen worden ontsierd door een wat gebrekkige communicatie. Succesvolle projecten worden gestopt, omdat de formule uitgewerkt schijnt te zijn (daar denken de belangstellenden trouwens anders over). Door dit beleid zitten we volgend jaar zonder culturele fietstocht en is er al een aantal jaren geen ‘Muziek op het land’ meer. Evenementen waar ik graag deelgenoot van was.
Vorige week besloot ik Cras financieel te steunen en gaf mij digitaal op voor het lieve bedrag van € 7,50 per jaar. Ja, het kan niet op. Niet omdat ik hecht aan het donateurschap, maar meer als mentale steun. Het gevolg daarvan was het indrukwekkende aantal bedankjes dat ik mocht ontvangen, van verschillende Cras bestuursleden, tijdens mijn bezoek aan de ‘Uitmarkt’. Mijn bijdrage wordt kennelijk op ‘waarde’ geschat!
Fred Fontijn
|
|
