|
Onze buren hebben kippen en die lopen regelmatig vrij rond, daar is ruimte genoeg voor. Zeker wanneer ze ook nog eens maling hebben aan de erfscheiding. Regelmatig eten ze op ons erf een graantje of wormpje mee of bespringt de haan zijn gevolg op ons terras. Zo pikken we ons portie pornogenoegen mee. Hierdoor zijn de maniertjes, die kippen er op na houden, mij niet vreemd. Sterker, zo langzamerhand ben ik daar expert in geworden. Een imitatie kip wordt dan ook direct ontmaskerd.
Vorige week waren we op de Parade, samen met onze vrienden uit Purmerend. Het weer werkte mee. Bij het Centraalstation in Amsterdam, want de Parade was in Amsterdam, een kleine bui. Later zittend in de koffiecorner van de Bijenkorf regende het even heel hevig, daarna klaarde het op en werd het zelfs zonnig. Echt festival weer. Het festival terrein aan het Maarten Luther Kingpark is onverhard, onze schoenen zouden wel wat modderig worden, wat achteraf reuze meeviel. Bij het grote bord op het festival terrein, waarop alle voorstellingen stonden genoteerd voor die dag, pauzeerden we even om een keus te kunnen maken.
Drie voorstellingen kozen we uit. 'Ai Jij Ei', een spannende, fysieke, voorstelling over listen in de liefde, eten of gegeten..., was de eerste. Daarna ‘Wouter speelt wel aardig….’ , door Wouter de Jong. Die ons een goed gevoel wilde geven en tenslotte de Fantasten, met Marle Brouwer en Bart Rijnink. Dit was niet helemaal toevallig en in herhaling. Begin 2006 was ik bij de première en net als toen was het weer verrassend theater, niet alleen door de aanpassingen, het was volwassen geworden. Over Wouter hoeven we het eigenlijk niet te hebben, hij speelde knap, maar het verhaaltje stelde helemaal niks voor.
‘Ai Jij Ei’, was de moeite waard. Het verhaal verbeelde de liefdesperikelen tussen één kippetje en twee hanen. Als expert op het kippen gebied, zat ik werkelijk te genieten van de drie acteurs, die op verbluffend realistische wijze het kippenleven imiteerden. Dat de twee haantjes elkaar de loef probeerden af te steken, hoef ik niet uit te leggen en dat het kippetje als grote overwinnaar uit deze liefdesstrijd te voorschijn kwam al helemaal niet. Voor een kwartiertje zat ik, in Amsterdam, even op ons eigen terras en zal wanneer onze buurkippen weer eens passeren een heel ander verhaal voor me zien.
De Parade loopt al jarenlang in de zomermaanden, in Rotterdam, Den Haag, Utrecht en Amsterdam. Al heel wat grote sterren, zetten op de Parade ooit hun eerste artistieke stappen. Het programma omvat wel dertig verschillende voorstellingen, die gespeeld worden in houten keten en oude kermistenten. Een echt theater laboratorium, waar ook wel eens missers tussen zitten, dat mag en kan. Ook voor mensen die niet van theater houden is het ook een bezoek waard, het is een plezierig kermisachtig gebeuren, waar iedereen wel een graantje van meepikt. Maar ook de vraag: ‘Wat was er eerder, de kip of het ei’, wordt ook hier weer niet beantwoord.
Fred Fontijn
|
|
