|
Gedachteloos wandel ik vaak ’s ochtends naar onze postbus in het winkelcentrum. Blind ook, want ik zie regelmatig iemand over het hoofd en de omgeving neem ik niet goed in me op. De mooie bomenrij in de A.M. Sorgstraat verbaasde me plotseling. ‘Staan die hier al lang’, vroeg ik me af. Het was me ontgaan. Waarom ik die ene boom, op de hoek van de Veenhoopsweg, toen opeens wel zag? Geen idee. Hij staat daar al heel lang stoer en met de uitstraling van: ‘wie doet me wat’. ‘Nou wacht maar af’, mompelde ik, die keer dat ik hem opmerkte.
Die boom staat daar nu wat ongemakkelijk. Al ruim een half jaar zijn de bouwvakkers er voorzichtig mee omgegaan. Mijn complimenten voor deze werklui, er is aan de boom geen beschadiging te zien. Tja, ze zijn nog niet klaar natuurlijk. De mogelijkheid bestaat nog steeds dat er wat mee gebeurt. Niet met opzet, want wanneer dit pronkjuweel wel weg had gemoeten, dan was dat allang met veel geweld gebeurd. Tot nu toe staat de boom er nog, gelaten wachtend op de dingen die komen gaan.
Niemand heeft de boom ook nog horen klagen. Beetje vreemd eigenlijk, een nieuw gebouw als buur. Nieuwe buurtbewoners ook dus, wie weet wat voor ongure types daar komen wonen. Voor de zekerheid belde ik met de gemeente, tenslotte zou het wel een mooie primeur zijn: ‘Boom tekent bezwaar aan tegen bouw nieuw woon/winkelcomplex’. Bij de gemeente wisten ze echter van niets bleek al snel. Het moet dan haast wel een sociaalarme boom zijn, die de vaardigheden mist om te protesteren. Zonder belangenorganisatie ook die ervoor in de bres springt. Het leven is niet altijd eerlijk.
Nog een paar maanden duurt het voor de eerste bewoners het nieuwe pand zullen bevolken. Voor zover ik begrepen heb komen er vooral ouderen wonen, niet stokoud maar zeker geen jonge stelletjes met kinderen. Wel mensen die van het uitzicht willen genieten, vrees ik. Misschien rekenen ze er wel op dat ze vanuit hun raam uitzicht hebben op de Koepelkerk, die straks in hun schaduw staat. Ik houd mijn hart vast voor de tegenactie: ‘Boom moet wijken, zodat wij kunnen kijken’. Terecht natuurlijk, want dat stomme stuk hout staat daar aardig in de weg. Trouwens zoiets met weinig sociale vaardigheden, dat wil je toch niet in je buurt hebben?
Vanaf nu groet ik de boom – welk ras het is weet ik niet – met respect. In de hoop dat boom en buren op een goede manier zullen samenwonen. Mijn stelregel is, dat wanneer je goed communiceert het wel goed komt. Juist bij conflicten blijkt het daaraan te schorten.
Trouwens, even iets heel anders: die Riekus Feijen van GGZ Drenthe, lijkt mij een boom van een kerel. Hoe ik daar nu zo opeens op kom? Ik weet het echt niet!
Fred Fontijn
|
|
