|
Hoe lang denkt u mijn columns nog te kunnen lezen in de Smildeger Neiskrant. Of hoe lang denkt u, dat er nog kranten en tijdschriften bestaan. Sommigen denken dat dit hun hele leven nog wel duurt, waarschijnlijk zijn zij de veertig al gepasseerd. Anderen zeggen dat het hoogstens nog tien jaar zal duren. Veel gaat er al digitaal, dat is zeker. Sport- en andere verenigingen versturen steeds minder clubbladen op papier. Zij gaan digitaal. Waarschijnlijk betekent dit, dat in het bedrijfsleven het al veel verder is. Mijn dagelijkse postbus bezoek bewijst dat ook. De dikke pakken post waarmee ik telkens huiswaarts keer, worden dunner en dunner. Jammer is het voor degenen die niet over een PC beschikken, laat staan ermee om kunnen gaan, die worden bijna buitenspel gezet. Natuurlijk, zij weten niet wat ze missen en zijn daar ongetwijfeld heel tevreden mee.
Digi taal is niet hetzelfde als digitaal of het woord bestaat weet ik niet. Ik gebruik het zo af en toe, vooral op de momenten dat ik mij erger aan de zogenaamde SMS taal. Die allang niet uitsluitend SMS taal meer is. Ook in e-mail berichten komt dit taalgebruik steeds meer voor. Mijn ergernis komt voornamelijk omdat ik niet altijd de goede vertaling kan geven. Ik loop hierin duidelijk wat achter. ‘FF’, vertaalde ik lange tijd in Fred Fontijn. Fout! ‘Wacht ff’, betekent, ‘dat ik nog even geduld moet hebben’. Tijdens de eerste nieuwjaarsreceptie van het Huus van de Taol, werd nogmaals het belang van tweetaligheid op de basisschool benadrukt. Natuurlijk bedoelt deze instelling dan Nederlands en Drents. Wat mij betreft is die tweetaligheid prima, maar ik zou voor Nederlands en ‘Digi Taal’, zijn. Al is het maar om het Nederlands te behouden.
Taal op papier of digitaal, ik houd er van. Daarom schrijf ik deze stukjes en nog steeds met veel plezier. Want ook dit is spelen met taal. Ik doe dat niet altijd foutloos, maar probeer dat wel te doen. Zo af en toe krijg ik zelfs signalen dat ook lezers plezier aan deze column beleven. Ook dat doet me goed, ik ben ijdel genoeg om daar van te genieten. Zo kreeg ik een tijdje terug het verzoek om mijn wekelijkse gekrabbel naar Canada te sturen, ook dat is geen probleem. Wekelijks stuur ik aan een vast lijstje van vrienden en bekenden mijn column op. Daar kunnen er nog wel een aantal bij. Kom maar op met de e-mail adressen, stuur ze maar naar
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
en ook het door u gewenste e-mail adres krijgt ze digitaal. De vraag hoelang de Smildiger Neiskrant nog verschijnt, is dan helemaal niet meer van belang!
Fred Fontijn
|
|
