|
Tot mijn genoegen las ik vorige week in de krant dat alle grote politieke partijen leden hadden verloren. Bij de kleinere partijen steeg het ledental, D66, SGP en vooral de Partij voor Dieren profiteerden daarvan. Ja, het staat er: ‘tot mijn genoegen’. Het genoegen komt door het gedoe rond de ‘Zuiderzeelijn’, dat politiek Den Haag ons door de neus boorde.
Hans Haerkens, de Noordelijke ‘baas’ van de Werkgevers en onvermoeibaar strijder voor die spoorlijn, riep nadat het doek definitief gevallen was, op om massaal als lid van de grote politieke partijen te bedanken. Dit werd hem niet in dank afgenomen door Jan Mastwijk, Drents 2e kamerlid en de CDA fractievoorzitter in de Drentse Staten Henk klaver. Een belachelijke en ondoordachte actie vonden deze twee Drentse prominenten het. Volgens hen was er nu eenmaal een democratisch besluit genomen. ‘Nee heren’, zeg ik dan, ‘ja, er is een democratisch besluit genomen en dat was om de Zuiderzeelijn aan te leggen, daar was in de tweede kamer een meerderheid voor en daar kwam men op terug. Afspraak is afspraak, toch’? Den Haag weet schijnbaar wat het beste voor het Noorden is en als een stel kleine kinderen wordt heel Noord Nederland terecht gewezen en het enige wat wij nog mogen is: Mond houden en de hand ophouden voor de troostprijs.
Lokale politici proberen, door kwaadheid te spelen over de oproep van actieleider Haerkens, de aandacht af te leiden. Maar daarmee raken ze hun onbetrouwbaarheid nog niet kwijt! Zij laten met deze emotie slechts hun onmacht zien. Een afleidingsmanoeuvre, dat is het. Trouwe leden laten zo’n oproep heus wel langs zich afglijden, alleen wanneer er onrust is, grijpen ze zoiets aan om hun lidmaatschap op te zeggen. Wanneer politieke partijen hun principes over boort gooien, niet doen wat ze beloven of loze kreten gaan slaken, dan worden zelfs de trouwste aanhangers wantrouwend en trekken hun conclusie.
Inderdaad Hans Haerkens heeft gevraagd om uit protest het partij lidmaatschap er aan te geven. Misschien hebben daar een aantal gehoor aangegeven, veel zullen dat er echter niet zijn. Ook zal niemand het gelaten hebben, om de gespeelde kwaadheid van Jan Mastwijk. Daar kan hij niet naar verwijzen als zijn partij, net als een paar anderen, landelijk leden heeft verloren. Haerkens heeft een duidelijke stem, die ver draagt, maar helaas niet veel verder dan het Noorden. Er moet dus wel wat meer aan de hand zijn.
Het vertrouwen in de politiek is merkbaar tanende, politieke partijen zullen het moeilijk krijgen, voorspel ik. Oude vertrouwde partijen krimpen en zijn gedoemd te verdwijnen, er zullen nieuwe komen. Meer dan ooit zal het gezegde, dat het volk de regering krijgt die het verdient, opgeld doen.
Eigenlijk was ik van plan om deze week een vrolijk stukje te schrijven, dat is het niet geworden. Dat moet dan volgende week maar, we willen toch niet blijven hangen in deze ‘wildernis’.
Fred Fontijn
|
|
