|
Komt het door een gebrek aan licht? Of hebben de kerstdagen invloed op ons denken. Ieder jaar ben ik verbaasd, dat tegen de tijd dat er weer een jaar om is, ik steeds meer ga somberen. Terwijl mijn karakter, best opgewekt genoemd mag worden. Ja, ik laat me wel een beetje beïnvloeden door de omgeving, maar echt somber, zelfs een beetje moralistisch ben ik toch vooral in de maand december. En dat al vanaf de periode dat ik niet meer in Sinterklaas geloof. Misschien is dat wel de aanleiding. Sinds ik een jaar of wat geleden, besloot dat Sinterklaas toch vooral een commercieel vehikel is, is mijn kijk op het ‘leven’ drastisch veranderd.
Laatste, noem ik deze column. Zo doe ik dat eigenlijk altijd. Eerst schrijf ik een woord op, waarover de column moet gaan en dan komt de rest vanzelf wel. Een voorop gezet plan komt er feitelijk niet aan te pas. Maar dat heeft de aandachtige lezer natuurlijk allang begrepen. Dit ‘laatste’ werd mij ingegeven door een mailtje dat ik van Karin van der Veen kreeg, zij is de redactrice van deze krant. Vorige week maandag mailde zij mij dat de komende column, deze dus, mijn laatste is. Nu las ik wat onzorgvuldig en kreeg een belangrijke zinsnede niet mee. ‘Van dit jaar’, miste ik volkomen. Ik schrok daar niet eens van, want laten we eerlijk zijn, bijna vier jaar wekelijks een column schrijven, zal menigeen doen denken: ‘Stopt dit nu nooit eens’. Maar zo’n mededeling had ook wel tijdens ons periodieke functioneringsgesprek aan de orde mogen komen. Toen ik verder las, begreep ik mijn vergissing, want daar stond: ‘9 januari a.s. verschijnt de Smildeger Neiskrant weer voor het eerst. Kunnen we dan weer een column van je verwachten?’
Die vraag is me nog nooit eerder gesteld. Altijd werd er vanuit gegaan, dat ik automatisch door zou gaan! Nu niet, willen ze dan toch van me af? Ik heb om bedenktijd gevraagd, u zult dat ongetwijfeld begrijpen. Toch de ‘laatste’ maar schrijven, al gaat het moeizaam. Steeds weer komt de vraag op: ‘Is dit de laatste of is dit de laatste niet’? Zo ja, waar schrijf ik dan over. Zo nee, waar schrijf ik dan niet over.
Ja, waar schrijf ik nu over? Eerst maar eens de column van Martin Bril, in het Volkskrant Magazine, ter inspiratie lezen. Die gaat over seks in kerstbomentijd. Nu heb ik altijd al eens over seks willen schrijven, en misschien is dit mijn laatste kans wel. Toch ben ik maar van dat idee afgestapt. Martin Bril beschrijft dat de kerstboom, ondanks de piek en de ballen, hem altijd van seks afhoudt. Na enig nadenken, besloot ik hem gelijk te geven, al prikkelt zo’n boom natuurlijk wel.
Afijn, zo aan de rand van twee jaren, worstel ik wat somber verder. Het is geen typisch kerststukje geworden. Er komt zeker weer een nieuwjaar aan. Na de langste nacht, wordt het vast weer beter, nog tijd genoeg om mijn eigen plan te trekken. Prettige feestdagen.
Fred Fontijn
|
|
