|
Afgelopen vrijdag werd er in Assen gedemonstreerd. Dit gebeurt niet zo vaak, dus het was vast belangrijk. Op onze lokale televisiezender, zag ik wethouder Henk van Hooft zich onder de actievoerders mengen. Het bleek niet een exclusieve actie in Assen, maar het hele Noorden eist meer vertier. De klacht was, dat er meer te beleven moet zijn in het Noorden.
Die klacht begrijp ik niet zo goed. Er is genoeg te doen, je moet er wel oog voor hebben. Belangrijker dan roepen dat er meer festivals, toneel en concerten moeten komen, is het er naar toegaan. Veel initiatieven zijn menig maal gestruikeld over een te kort aan bezoekers. Voor de televisiecamera, vertelde een meisje dat ze wacht op Oeral en Pink Pop in Drenthe. Ook dit waren echter ooit kleine festivals, die langzamerhand groot groeiden. ‘Zweelpop’ is helaas ter ziele gegaan, omdat er nauwelijks iemand kwam.
Met het streven naar groot, groter, grootst verliezen we het zicht op kleinere evenementen. Als je op de vroege zaterdagmorgen radio Drenthe naar de agenda luistert en hoort wat er in het weekend aan kleinschaligs vertier te doen is, kan je slechts de conclusie trekken: Er is veel te doen in Drenthe! Waarschijnlijk geldt dit voor het hele Noorden.
Je moet nu eenmaal oog hebben om zinnenprikkelende optredens te ontdekken. Die zijn niet alleen te vinden in de theaters, concertzalen en festivalterreinen. Soms kom je ze gewoon in de sportschool tegen, zoals mij vorige week maandagavond overkwam. U weet, dat is mijn wekelijkse ‘Spinning’ avond. Er bleek plotseling een instructeur te zijn uitgevallen en te kort tijd om een vervanger te vinden. Aan creativiteit geen gebrek, de ‘Spinning’ groep werd in één zaal samengevoegd met de ‘Steps’ dames. Laat nu net op deze avond ook het fietsdeel op één na uitsluitend uit dames te bestaan, die ene was ik. Om ten volle te genieten had ik strategisch de verkeerde plek uitgezocht, met mijn rug naar de ‘steppers’. Het leidde mij behoorlijk af deze zwetende, zuchtende en kreunende dames. Zo nu en dan keek ik over mijn rechterschouder in de spiegel. Zodoende kon ik zien dat training vrouwen goed doet. Strakke figuurtjes zag ik, maar misschien kwam dat wel door het zweet dat mijn ogen vertroebelde.
Termen als: ‘reverse, repeat en pony’, hebben na deze maandag geen geheimen meer voor mij. Of ‘disco’daar nu ook bij hoort of betrekking heeft op de muzieksoort, weet ik niet! Terwijl ik ook nog met de vraag worstel of ‘over the top’ speciaal voor mij was ingelast of een onderdeel was van de in prima harmonie uitgevoerde voorstelling, van deze ‘Steps’.
Mijn hartslag is zonder al te veel inspanning nog nooit zo hoog geweest, bij het ‘Spinnen’. Toen de instructrice me, aan het eind, vroeg hoe het ging, kon ik alleen nog maar kraaien, dat de ‘reverse’ en ‘repeat’, mij geen enkele moeite kostte, de ‘pony’ daar en tegen wel. ‘Over the top’, durfde ik het niet te noemen. De koude douche na afloop deed me goed.
Fred Fontijn
|
|
