|
Wanneer ik tennis, maakt het veel uit of ik dit met zelfvertrouwen doe of niet. Afgelopen donderdag kreeg ik complimenten van mijn tennismaten, vanwege mijn goede spel aan het net. Mijn ingrepen, op die plek, lukten dan ook bijna allemaal. Het zelfvertrouwen was blijkbaar groot en natuurlijk de concentratie. Sommigen hebben zelfvertrouwen van nature meegekregen, anderen bouwen dit in de loop van hun leven langzamerhand op, weer anderen ontberen het hun leven lang. Jammer voor ze, het leidt vaak tot een minderwaardigheidscomplex en dat gun je niemand, want het is heel vervelend om daarmee te moeten leven. Zelfvertrouwen geeft je een goed gevoel.
Het heeft een tijdje geduurd voordat ikzelf wat daarvan bij elkaar had gesprokkeld. Daarom weet ik waarover ik het heb. Af en toe laat het me echter ook weer in de steek. Dat scheelt me allicht en paar games. Zelfvertrouwen krijgt de één van huis uit mee, anderen door hun opleiding of door levenservaring. Bij deze laatste groep schaar ik mijzelf maar.
Laatst, op een dinsdagavond (voor het bewuste tennispartijtje), ging ik naar een ‘workshop’, van de Kamer van Koophandel onder de titel: ‘Ondernemerschap en authenticiteit’. Uit nieuwsgierigheid had ik me hiervoor opgegeven. Ik had geen flauw idee wat ik me erbij moest voorstellen. Aan het eind van de avond trok ik de conclusie dat ik er niet veel wijzer was geworden. Het ging, wat mij betreft, over wat zweverige begrippen, waar ik niets mee heb. Liever sta ik met beide benen op de grond. Anderen hadden er minder moeite mee, het lag vast aan mij. Zou ik nu met weinig zelfvertrouwen de ‘workshop’zijn ingestapt, dan was ik die avond steeds dieper in mijn schulp gekropen, maar het tegendeel gebeurde. Er werden nogal wat moeilijke woorden gebezigd, die ik niet ken. Door mijn zelfvertrouwen, onderbrak ik de discussie en vroeg naar de betekenis. Weer wat geleerd was mijn conclusie. Alle aanwezigen coachen startende ondernemers en de ‘workshop’ moest ons leren bij die starters te zoeken naar de authentieke reden van hun keus en waarom zij voor het zelfstandige ondernemerschap kozen. Vol vertrouwen verdedigde ik mijn standpunt, tegen dat van de meerderheid in. Mijn standpunt? Mensen beginnen voor zichzelf omdat ze denken beter te kunnen presteren dan hun werkgever en rijk willen worden! Ik weet dat hierop best wat is af te dingen, maar ja, ik had zelfvertrouwen hé.
Een paar weken geleden las ik een reactie van een doctorandus in deze krant. Het ging weer over de Grietmanswijk. Hij reageerde op het onbegrip over de plannen van de stichting waarvan hij secretaris is. Hij deed dit met te veel zelfvertrouwen, arrogant zelfs, vond ik. Hij maakte gebruik van veel overbodige moeilijke woorden en legde ieder argument wel twee keer uit. Geen wonder dat niemand dan naar zo’n uitleg luistert. Door mijn periode van zelfvertrouwen, durf ik nu te adviseren om deze uitleg nog eens in gewone mensentaal alle bewoners van de Grietmanswijk uit te gaan leggen, zoveel zijn dat er niet.
Fred Fontijn
|
|
