|
Eind juni werd ik opgebeld door iemand uit Bovensmilde, met een klacht over de gemeente. Ik wimpelde dit af, omdat iedere gemeente fouten maakt in de ogen van mensen die hun gelijk daar niet kunnen halen. Er zijn altijd voor- en tegenstanders van de gemeentelijke standpunten. Zo is dat nu eenmaal. Een columnist is geen ‘ombudspersoon’ en daarom voel ik me ook niet geroepen om allerlei acties te ondersteunen of hierover een oordeel te vellen. Toch is het ‘lekker’ af en toe eens een stukje te schrijven over de ‘wandaden’ van de overheid. Zodoende kom ik nog maar eens op dat telefoontje, van enkele maanden geleden terug. Als ik het goed onthouden heb, ging het over het volgende.
Tegenover het huis de beller is een speeltuintje. Dit speeltuintje moest opnieuw worden ingericht. Hierover was met de gemeente al eens overleg geweest, al speelde dit nog van voor de laatste gemeenteraadsverkiezingen. Op zichzelf is dat niet zo erg, alle afspraken stonden keurig netjes op papier. Wat ging er nu mis? Vlak voordat ik gebeld werd waren er nieuwe speeltoestellen geplaatst. Alleen niet zoals was overlegd met de buurtvertegenwoordigers. Toen deze aan de bel trokken, omdat niet aan de afspraak was voldaan, kregen zij te horen dat er wel degelijk overleg was geweest met één buurtbewoner en die zou alle betrokkenen op de hoogte stellen. Dat was echter helemaal niet goed gegaan, want een groot deel van de omwonenden wist van niks. Het gevolg is, onrust in Bovensmilde en een slinkend vertrouwen in het gemeentebestuur.
In april pleitte ik, naar aanleiding van krantenberichten over verontruste bewoners van de Grietmanswijk, dat die onrust kon worden weggenomen door samen met betrokken partijen te overleggen en dan samen afspraken te maken. Die onrust was ontstaan doordat een stichting had besloten om een zorgboerderij daar op de wijk te starten. Of die zorgboerderij er wel of niet moet komen is nu even niet van belang. Bewoners hebben het recht om kennis te nemen van de plannen. Zij moeten op- en aanmerkingen kunnen maken waardoor het mogelijk wordt om als goede buren naast elkaar te leven. Bij de gemeente ligt dan de taak om dit overleg te coördineren.
Vorige week woensdag las ik in het ‘Dagblad’ dat er nog steeds geen gesprek heeft plaatsgevonden. Uit het artikel bleek dat de omwonenden nog geen idee hebben wat er nu precies gaat gebeuren. Zo langzamerhand ook begint het er op te lijken, dat de communicatie tussen gemeentebestuur en bevolking niet optimaal is. Jammer want dat geeft spanningen, die voorkomen kunnen worden, heel simpel door goed met elkaar te overleggen.
Het is niet eens zo heel lang geleden dat er door een gebrek aan communicatie een heel college is opgestapt. Burgemeester en wethouders van Westerveld hadden onvoldoende gecommuniceerd met de inwoners van Darp over een school kwestie, concludeerde een onderzoekscommissie. Misschien moeten we maar eens met elkaar gaan overleggen of die gemeentelijke herindeling niet een te grote stap is geweest?
Fred Fontijn
|
|
