Het nieuwe jaar is nog maar net begonnen – waarschijnlijk is het nog wel geoorloofd al mijn lezers een gelukkig Nieuwjaar te wensen. Bij deze dan. Aan het begin van het jaar heb ik een aantal bescheiden voornemens, die ik niet met u ga delen. Ze zijn niet opzienbarend, dus u mist weinig. Eén kan ik er hier wel noemen: ik hoop dit jaar weer een concert van ‘Oranje Nassau’ bij te wonen. Aan mij ligt het niet, als het maar even kan ben ik er bij.

De VVD in de tweede kamer overweegt nog meer te bezuinigen op de omroep bijdragen. Het dreigement raakt mij niet, want ik heb nu al geen idee meer hoeveel er bezuinigd moet worden. Als ik het goed begrijp moeten de omroepen wel meer kwaliteit brengen, voor minder geld. Ook al komt die nieuwe bezuiniging, de kwaliteitseis blijft. ‘Desnoods halen we er een net af en stellen dit beschikbaar aan de regionale omroepen’, dreigt deze partij. Gek genoeg dacht ik daarbij niet direct aan de televisie maar aan de radio. Nog erger, ik dacht aan de tijd dat we in Nederland, op radio Luxemburg moesten afstemmen, om populaire muziek te beluisteren. Zo was het in de jaren vijftig. De ‘rock and roll’ met Elvis Presley, Little Richard, Jerry Lee Lewis en Bill Haley deed haar intrede. Nog lang niet iedereen had een ‘pick up’ zoals een draaitafel in die tijd heette. Via de grammofoonplaat was het de enige manier om de hiervoor genoemde zangers (m/v) en hun volgelingen te horen. Op Hilversum 1 en 2 kwamen die niet. Pat Boone, een dominee, was in ‘De arbeidsvitamine’ één van de weinige die we van deze nieuwe generatie te horen kregen, de rest maakte veel te veel lawaai. Vanuit Luxemburg was er toen echter wel een radiozender, die ons dat genoegen deed. Met een top 10 en andere op jeugd gerichte programma’s kregen we die nieuw lichterij wel te horen. Gaan we nu weer terug naar die tijd, was even mijn angst. Onterecht natuurlijk, want dat kan niet meer.

Van veel moderne communicatiemiddelen snap ik niet veel. Hyves raakt uit en Facebook wordt steeds populairder. Aan beide doe ik mee, al concentreert het meedoen zich steeds meer op die laatste. Regelmatig kijk ik even. Leuk dat ik dan een aantal bekenden tegenkom, die ver weg wonen en daardoor zelden zie of spreek. Verder kom ik niet, de communicatie beperkt zich tot wat onnozelheden. Wel brengt Facebook mij de laatste tijd in de verleiding om eens verder op onderzoek uit te gaan. Met de kreet: ‘Ontmoet lokale vrouwen’, wordt mij een aantrekkelijke jonge vrouw per foto aangeboden. ‘Browse vandaag alleenstaande vrouwen in uw buurt’, luidt een aanmoediging. Omdat ik nog steeds bezet ben, de leeftijd van de aangeboden dame buiten mijn bereik ligt en ik de moed niet heb, laat ik het aanbod voorbijgaan.

Bovenstaande plaatsen waren eerder zelfstandige gemeenten, tot het veel beter leek om ze samen te proppen tot één gemeente. Mij als import-Smildiger maakt het niet zoveel uit, maar helemaal natuurlijk voelt het nog steeds niet. Laatst las ik in de krant dat de openbaarvervoersverbinding tussen Assen en Gieten geen schoonheidsprijs verdient. Nou, die tussen Smilde en de rest van gemeente Midden-Drenthe ook niet, weet ik uit ervaring. Zo vertelde een stagiair dat zijn school voor hem een stageplek zocht in zijn eigen woongemeente. Beilen is zijn woonplaats en hieper de piep hoera, er was een stageplek in Smilde, dus dat trof. Een half jaar lang maakte deze stageloper de volgende reis: met de fiets naar station Beilen, vandaar met de trein naar Assen. In Assen aangekomen met de bus naar Smilde en dan was er ook nog niet altijd een directe aansluiting. Zo duurde de reis, waar de school zo blij mee was, een uur tot anderhalf uur. Aan het eind van de middag ging het dus weer andersom.