Jaarlijks probeer ik één of meer orgelconcerten in de Koepelkerk te bezoeken. Van jongs af aan vind ik orgelmuziek mooi. Terwijl ik het niet van huis uit heb meegekregen. Op 28 juli jongstleden, kwam het er weer eens van. Of er iets speciaals te beluisteren was weet ik niet maar de kerk was druk. Vorige keren trof ik daar hooguit vijftig tot zeventig luistervrienden, dit keer waren het er meer dan honderd zeventig. Harm Hoeve was de organist, hij komt uit de buurt van Staphorst, misschien had hij zijn fanclub meegenomen. Mij maakt het niet uit wie de organist is, ik ken ze allemaal niet. Feike Asma en dr. Anton van der Horst, zijn namen die ik ken, die spelen inmiddels niet meer en al zeker niet in Smilde. Volgens Harm is het maar een klein orgel met niet al te veel mogelijkheden. Bij zijn inleiding gaf hij zelfs een demonstratie hoe hij af en toe al worstelend zit te spelen. Jammer toch, dat we dat niet kunnen zien, dat zou vast leuk om te zien zijn.

Twintig jaar lang liet ik dagelijks drie honden uit, Ierse Setters geen kleintjes dus. In de bosrijke omgeving van Midden-Drenthe – of zal ik het Drentse Hooglanden noemen – is daar ruimte genoeg voor. Het mag alleen niet overal. Aanvaringen met boswachters en jagers waren het gevolg. Ja, zelfs zo erg dat de rechtbank zich ermee bemoeide. Katten en paarden mogen doen wat ze willen, honden staan onder strenge curatele en moeten daarvoor belasting betalen op de koop toe. Buiten het broedseizoen om, met zeven van die Setters, niet aangelijnd, in het Nationale Park Het Drents Friese Wold wandelen, bleek wat te veel van het goede. In die tijd waren er nog geen ruiterpaden. Op de wandelpaden moest daarom, zo hier en daar een flinke slalom worden gemaakt om de paardendrollen te ontlopen. Tegenwoordig is er een uitgebreid ruiterpaden netwerk, een plezierige verbetering. Misschien komt het voor de honden ook nog goed.

In Hoogersmilde werd vorige week dinsdag een nieuw senioren complex geopend door ‘Actium’. Op de een of andere manier was ik op de genodigdenlijst terecht gekomen. Zo’n kans laat ik me niet voorbij gaan, een hapje en drankje op zijn tijd, lust ik wel. Trouwens ik kom graag in Hoogersmilde, ik woonde er twaalfjaar en zo maakte ik kans om weer eens mensen uit die tijd te ontmoeten. Er bleken niet alleen Hoogersmildegers te zijn, ook tussen de andere aanwezigen waren er die ik kende. Het werd dan ook een gezellige bijeenkomst. Aangezien er nog een aantal appartementen beschikbaar zijn, is het de moeite waard om deze eens wat nader te bekijken. Je weet maar nooit. Twee woningen werden gastvrij opengesteld door de huidige bewoners. Nu weet ik, waar ik eventueel terecht kan, als ik er aan toe ben.

Nog steeds ben ik nooit bij de TT geweest. Ook naar een motor verlang ik niet. Zelfs een brommer heb ik nooit gehad, terwijl de Puchs en Kreidlers mijn tienerjaren vulden. Zoals de Solexen en de Mobylettes dit een decennium eerder deden. Truttige fietsen met hulpmotor vond ik ze, niks voor mij. Nu heb ik een geweldig Solex avontuur achter de rug. Als verrassing, op een dag waarvoor ik was uitgenodigd door de ‘Vereniging Toeristisch Recreatief Belang’ (VTRB), met ongeveer nog zestig anderen. Vroeger bestuurde dit de VVV nu ‘Drentse Hooglanden’.